Commissaris en escargots
Groningen, café Soestdijk, januari 2016. Ik was op deze winteravond voor de verandering keurig op tijd en bestelde een biertje aan de bar tegen de zenuwen. Als student kende ik de stad op mijn duimpje, maar in deze tent aan de Grote Kromme Elleboog was ik niet eerder geweest. Het bleek een Vindicat-toko te zijn. Toen degene met wie ik had afgesproken binnenkwam, zag ik meteen een paar mensen omkijken: is dat niet Hans Wiegel? Hans begroette me, kwam naast me zitten aan de bar en bestelde ook een biertje. Hij dronk in één teug twee derde van het fluitje leeg, precies tot de hoogte waar ik was gebleven. Wat voor avond ging dit worden? We deden nog een borrel en namen daarna plaats aan het tafeltje bij het raam, waar Hans altijd zat als hij hier kwam eten. Hij zei dat ik beslist escargots moest nemen. Zelfs een provinciaal als ik kon dat niet weigeren. Het smaakte overigens best goed. We hadden die avond mooie gesprekken over zijn tijd, maar hij was ook geïnteresseerd in wat ik alle...